YOLLARA

                                                Hayal arabasını çeken

                                               Bir eşeğim ben

                                               “Zâif-ü nizâr”

                                               Sırtımda gerçeğin yükü

                                               Düşmüşüm yollara

                                               Üstünde yâr uyuyan

                                               Bir döşeğim ben